Сайидюнуси Истаравшанӣ
Ин ки коршиносони ноошно ба дину эътиқодоти динӣ, дар бораи решаҳои маргталабӣ изҳори назарҳое карда, бархе изҳор медоранд, ки иллати иқдом ба ин навъ аъмол, бекорист, ва ё бархе мӯътақиданд, ки навъе бемории равонист, ё бархе дигар онро гунае аз ибрози норизоят аз вазъи мавҷуд қаламдод мекунанд, ҳамаи ин изҳори назарҳо, гарчи нодуруст нестанд, аммо ҳикоят аз аслу решаи он надоранд.
Раиси ҷумҳури Эрон дар хутбаҳои намози ҷумъаи Теҳрон таъкид кард, ки “Қудс озод хоҳад шуд, саҳюнистҳо аз байн хоҳанд рафт ва адолати ҷаҳонӣ барпо мешавад”.
Ба гузориши PressTV, Маҳмуди Аҳмадинажод, ҳамроҳ бо анбӯҳи азими мардуми Эрон дар роҳпаймоии Рӯзи ҷаҳонии Қудс, ширкати ин рӯзро нуқтаи иттифоқи ҳамаи солеҳон ва адолатхоҳони ҷаҳон хонд ва афзуд, “Рӯзи Қудс муҳимтарин рӯзи ҷаҳон аст”.
Фидел Кастро раҳбари собиқи Куба ҳушдор дод, агар Амрико ё режими саҳюнистӣ ба Эрон ҳамла кунанд, ҷанги ҳастаӣ ба роҳ хоҳад афтод.
Ба гузориши PressTV, Фидел Кастро раҳбари пешини Куба, рӯзи ҷумъа дар ҷамъи донишҷӯён ва мардуми оддӣ дар донишгоҳи Гавана, аз тамоми кишварҳои ҷаҳон хост то аз рӯй овардан ба силоҳи ҳастаӣ ва зарhодхонаҳое, ки барои вуҷуди башарият таҳдид ба шумор мераванд, худдорӣ кунанд.
Дабири кулли Ҳизбуллоҳи Лубнон асри рӯзи ҷумъа (03.09.2010) дар маросими Рӯзи ҷаҳонии Қудс, ки дар ҷануби Бейрут баргузор шуд, ба таҳаввулоти Фаластин, аз ҷумла музокироти созиш ишора кард ва гуфт, ки ҳеҷ кас ҳақ надорад аз як зарра аз ин хоки муқаддас сарфи назар кунад.
Сайид Ҳасан Насруллоҳ бо интиқоди шадид аз музокироти мустақими созиш байни Ташкилоти худгардони Фаластин ва режими саҳнистӣ, ки даври аввали он дирӯз панҷшанбе дар Вашингтон баргузор шуд, изҳор дошт: “Имрӯз мо ба ҷаҳон мегӯем, ки чолишҳои мавҷуд ҳатто як ҳарфро дар меъёрҳои мо тағйир нахоҳад дод”.
Суханрони масҷиди ҷомеи ноҳияи Ваҳдат гуфт, ки таҷлил аз рӯзи Қудс ва эъломи ҳамдилӣ бо мардуми ситамдидаи Фаластин, далели муҳимме барои тақвияти ҳамбастагии ҷаҳони ислом ва мусалмонон аст.
Ба гузориши хабарнигори хабаргузории Форс дар Душанбе, Эшони Маҳмудҷон Тӯраҷонзода, донишманди саршиноси тоҷик, дар хутбаҳои намози ҷумъаи масҷиди Муҳаммадияи ноҳияи Ваҳдат, бо ишора ба рӯзи ҳимоят аз нахустин қиблаи мусалмонон афзуд: “Қудс ва ибрози ҳамдилӣ бо мардуми сарзамини ғасбшудаи Фаластин, аз рӯйдодҳои муҳимми таърихи ҷаҳони ислом аст”.
Хатиби намозгоҳи Ҳизби Наҳзати Исломии Тоҷикистон дар хутбаҳои ҷумъаи имрӯз гуфт, ки “режими саҳюнистӣ бояд бидонад, ки сарзамини Фаластин соҳибе дорад ва рӯзе фаро мерасад, ки соҳиби ин сарзамин қадамҳои шуми ононро аз ин макони муқаддас пок хоҳад кард”.
Ба гузориши хабарнигори хабаргузории Форс дар Душанбе, Мулло Зубайдуллоҳ бо ишора ба ҷойгоҳ ва аҳамияти волои рӯзи Қудс, ин макони муқаддасро қиблаи дилҳои тамоми мусалмонони ҷаҳон донист.
Бегоҳии 03.09.2010 бо иштироки раиси ҷумҳури кишвар Эмомалӣ Раҳмон, бахшида ба 19-умин солгарди истиқлоли Тоҷикистон, маросими супоридани мукофотҳои давлатӣ баргузор гардид.
Ба гузориши сайти расмии раиси ҷумҳури кишвар, дар ин маросим, наздики 200 нафар кормандони соҳаҳои гуногун бо мукофотҳо, унвонҳои олӣ ва ҷоизаҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон сарфароз гардонда шуданд.
(ё андешае чанд перомуни силсиланамоиши «Ҷодаи қисмат»)
«Ҳар касе, ки дар баробари гуноҳ эътироз накунад, худ шарики он гуноҳ аст.» (Ҳадис)
Шабакаҳои давлатии телевизионии Тоҷикистон намоиши филми мустанадеро, ки «Ҷодаи қисмат» номгузорӣ кардаанд, дар 19 қисм ба ифтихори 19-умин солгарди истиқлоли ҶТ ба намоиш гузошт, ки дар зеҳни мардум андешаҳои гуногунро бедор кард. Банда ҳам, ки яке аз ширкаткунандагони ҳаводиси он солҳо будам, маҷбур ба тамошои ин филмнома шудам ва дар ниҳоят андешаи посухгӯй ба баъзе паҳлӯҳои ин филми мустанад водорам сохт, то нуқтаҳоеро рӯи сафҳа оварам.
Сайидюнуси Истаравшанӣ
Рӯшан буд, ки интихоботи порлумонии ахир, бархе ҷиҳоти сиёсии дохил ва хориҷи Тоҷикистонро шадидан нигарон кардааст. Интихоботи номбурда, парда аз рӯи ин ҳақиқат бардошт, ки Ҳизби Наҳзати Исломии Тоҷикистон, аз ҷойгоҳи волое миёни ақшори мухталифи ҷомеаи Тоҷикистон бархӯрдор ва ба як ҳизби нерӯманд ва мардумӣ дар кишвари азизамон табдил гардидааст.
Баид нест, ки коми касоне, ки аз бармало шудани ин ҳақиқат талх гардид, ба вижа бархе аз ҳамсоягони ноҷавонмарди мо, аз ҳамон замони поёни интихобот, ба фикри ин шуда бошанд, ки коре кунанд то аз заминаи мардумии ин ҳизб коста шавад. Роҳаш ҳам, имрӯзҳо, мутаассифона, истифода аз худи ба ном “исломхоҳон” аст барои кӯбидани худи исломхоҳон. Ба иборати рӯшантар, иддае ҳастанд аблаҳу аҳмақ ва ҷоҳилу нодон, ки унвони “исломгаро”-ро ҳам барои худ ниҳодаанд, ва корашон ҳам аз “исломгароӣ”, ҷуз ин нест, ки ин ҷо ё он ҷоро битараконанд, ва ё миёни мардуми бегуноҳ, ҳатто мусалмон, хештанро мунфаҷир намоянд, ба ин умед, ки сазовори вуруд ба “биҳишт” гарданд. Таҷруба нишон додааст, ки ғолибан чунин гурӯҳҳое, нохудогоҳ, бозичаи дасти ин ё он ҷиҳоти палид шудааст.
Он чи хоҳед шунид, суханронии устод шаҳид Муртазо Мутаҳҳарӣ перомуни масъалаи Фаластин ва вазифаи мусалмонон дар қиболи он аст ва дар Ошӯрои соли 1390 ҳиҷрии қамарӣ (1969) эрод шудааст.
Ин сухаронӣ он замон аз сӯйи шаҳид ронда шуд, ки ҳанӯз дар Эрон шоҳ Муҳаммадризо Паҳлавӣ ҳоким буд ва Эрон дар он замон аз наздиктарин ҳампаймонҳои “Исроил” дар минтақа шумурда мешуд, ба ҳамин хотир, Мутаҳҳарӣ пас аз ин суханронии пуршӯр, тавассути нируҳои СОВОК (Созмони амнияти шоҳ) дастгир ва муддатеро дар зиндон басар бурд.
Page 1 of 50
